آمادگی برای مادر شدن – سلامت زنان
سلامت نسل ها

آمادگی برای مادر شدن

سه ماهه اول

بلاتکلیفی:  در هفته‌های اول، زن از بارداری خود مطمئن نیست و به دنبال نشانه‌ای از تغییرات بارداری در بدن خود است. واکشن زنان به این وضعیت متفاوت است.

تردید و دودلی:  تقریباً تمامی زنان هنگامی که از بارداری خود مطمئن می‌شوند، دچار تردید می‌گردند. برخی از آنها زمان بارداری را مناسب نمی‌دانند، برخی فکر می‌کنند که آمادگی ندارند و یا نگران تغییراتی هستند که ممکن است در روابط آنها با همسر و فرزندانشان ایجاد شود.

توجه به خود:  در سه ماهه اول، توجه زن بیشتر به خودش است. واکنش زن باردار نشان می‌دهد که در بدن تغییری اتفاق افتاده ولی وجود جنین هنوز نامعلوم است. زن باردار می‌گوید «من باردارم» به جای آن بگوید «من بچه‌دار می‌شوم».

تغییرات جسمی و هورمونی ممکن است سبب تغییرات خلق و خو، بی‌ثباتی احساسات و هیجانات گذرا شود. عصبانیت، خواب آلودگی، خستگی شدید از تظاهرات این تغییرات است. ممکن است زن باردار بدون علت گریه کند و تحریک‌پذیر شود. این تغییرات موجب سردرگمی همسر می‌شود.

سه ماهه دوم

تغییرات جسمی:  تغییراتی مانند بزرگ شدن پستان‌ها و رحم، افزایش وزن و از همه مهم‌تر حرکت جنین، به وجود جنین واقعیت می‌بخشد. زن باردار جنین را به صورت موجودی جدا ولی وابسته به خود احساس می‌کند. ممکن است زن باردار بگوید «من بچه‌دار می‌شوم».

توجه به جنین:  در این زمان، زن باردار حال عمومی بهتری دارد و به جنین بیشتر توجه می‌کند. مایل است در مورد تغذیه و نحوه رشد و نمو جنین بداند.

خودشیفتگی و درون گرایی:  زن باردار به توانمندی خود در محافظت از جنین بسیار علاقمند است که گاهی به صورت خودشیفتگی بروز می‌کند. به خوراک و پوشاکش بیشتر از گذشته اهمیت می‌دهد. برخی از زنان باردار شاغل ممکن است نسبت به شغل خود یا وقایع روزمره بی‌علاقه شوند.

سه ماهه سوم

آسیبپذیری:  زن باردار در این زمان و مشخصاً در ماه هفتم، احساس می‌کند آسیب‌پذیر است و ممکن است به بچه آسیب برسد یا از بین برود. به همین دلیل از حضور در محیط‌های شلوغ خودداری می‌کند.

افزایش وابستگی:  اغلب در هفته‌های آخر بارداری، به همسر و خانواده احساس وابستگی بیشتری پیدا می‌کند. ممکن است مرتباً با محل کار همسر خود تماس بگیرد تا از در دسترس بودن وی مطمئن شود. زن باردار خود را برای زایمان و مادر شدن آماده می‌کند و به محبت و توجه همسر خود بیشتر نیاز دارد. از خصوصیات بچه خود صحبت می‌کند و می‌گوید: «من دارم مادر می‌شوم».

نگرانی:  معمولاً او نگران است که اگر درد زایمان شروع شود، چه باید بکند. برای کاهش نگرانی بهتر است زن باردار در مورد «همراه» خود هنگام زایمان، یا فردی که در صورت نیاز باید از فرزند دیگرش مراقبت کند و مسائل دیگر برنامه‌ریزی کند.

 زوجین باید بدانند که این واکنش‌های روانی، طبیعی است و به تدریج برطرف می‌شود. همچنین ممکن است این تغییرات در بارداری اول و بارداری‌های بعدی متفاوت باشد.

 


دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سلامت زنان