شوخى - سلامت زنان
سلامت نسل ها

شوخى

حدیث (۱) امام باقر علیه السلام :

 

إِنَّ اللّه  عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ المُداعِبَ فِى الجَماعَهِ بِلا رَفَثٍ؛

خداوند عزوجل دوست دارد کسى را که در میان جمع شوخى کند به شرط آن که ناسزا نگوید.

 

کافى(ط-الاسلامیه) ج۲، ص۶۶۳، ح۴


حدیث (۲) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :

 

إِنّى أَمزَحُ وَ لا أَقولُ إِلاّ حَقّا؛

من شوخى مى کنم، اما جز حق نمى گویم.

 

شرح نهج البلاغه(ابن ابی الحدید) ج۶، ص۳۳۰


حدیث (۳) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :

 

اَلمُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ وَ المُنافِقٌ قَطِبٌ غَضِبٌ؛

مؤمن شوخ و شنگ است و منافق اخمو و عصبانى.

 

تحف العقول ص ۴۹


حدیث (۴) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :

 

أَتَتِ امرَأَهٌ عَجوزٌ إِلَى النَّبِىِّ صلى الله علیه و آله فَقالَ لاتَدخُلُ الجَنَّهَ عَجوزٌ، فَبَکَت، فَقالَ: إِنَّکَ لَستَ یَومَئِذٍ بَعَجوزٍ، قالَ اللّه  تَعالى: (إِنّا أَنشَناهُنَّ إِنشاءً فَجَعَلناهُنَّ أَبکارا)؛

پیر زنى نزد پیامبر صلى الله علیه و آله آمد. حضرت به او فرمودند: پیر به بهشت نمى رود. پیرزن گریست. حضرت فرمودند: تو در آن روز پیر نخواهى بود. خداى متعال مى فرماید: «ما آنان را آفرینش نوینى بخشیدیم و همه را دوشیزه قرار دادیم».

 

تنبیه الخواطر ج۱، ص۱۱۲


حدیث (۵) امام کاظم علیه السلام :

 

کانَ یَأْتِیهِ الْأَعْرَابِیُّ فَیُهْدِی لَهُ الْهَدِیَّهَ ثُمَّ یَقُولُ مَکَانَهُ أَعْطِنَا ثَمَنَ هَدِیَّتِنَا فَیَضْحَکُ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ کَانَ إِذَا اغْتَمَّ یَقُولُ مَا فَعَلَ الْأَعْرَابِیُّ لَیْتَهُ أَتَانَا.

بادیه نشینى بود که نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله مى آمد و براى آن حضرت هدیه مى آورد و همان جا مى گفت: پول هدیه ما را بده و رسول خدا صلى الله علیه و آله مى خندیدند. آن حضرت هرگاه اندوهگین مى شدند، مى فرمودند: آن بادیه نشین چه شد؟ کاش نزد ما مى آمد.

کافى(ط-الاسلامیه) ج۲، ص۶۶۳، ح۱


حدیث (۶) امام على علیه السلام :

 

کَثرَهُ المِزاحِ تَذهَبُ البَهاءَ وَ توجِبُ الشَّحناءَ؛

شوخى زیاد، ارج و احترام را مى برد و موجب دشمنى مى شود.

عیون الحکم و المواعظ ص ۳۹۰ ، ح ۶۶۱۱


حدیث (۷) امام على علیه السلام :

 

 مَنْ کَثُرَ مِزَاحُهُ اسْتُجْهِل‏

هر کس زیاد شوخى کند، نادان شمرده مى شود.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص ۲۲۲ ، ح ۴۴۷۲


حدیث (۸) امام على علیه السلام :

 

رُبَّ هَزلٍ عاد َجِدّا؛

چه بسا شوخى اى که جدّى مى شود.

تحف العقول ص۸۵


حدیث (۹) امام هادی علیه السلام :

 

الهُزءُ فُکاهَهُ السُّفَهاءِ، و صِناعَهُ الجُهّالِ.

 

هزل ‏گویى، شوخى کم‏ خردان و کار نادانان است.

 

الدره الباهره ص ۴۳ – بحارالانوار(ط-بیروت) ج ۷۲ ، ص ۱۴۷ ، ح ۲۰


حدیث (۱۰) امام صادق علیه السلام :

 

إِذا أَحبَبتَ رَجُلاً فَلا تُمازِحهُ وَ لا تُمارِهِ؛

هر گاه کسى را دوست داشتى، با او نه شوخى کن نه مجادله.

کافى(ط-الاسلامیه) ج ۲ ، ص ۶۶۴ ، ح۹


حدیث (۱۱) پیامبر صلى الله علیه و آله :

 

 أَنَا زَعِیمٌ بِبَیْتٍ فِی رَبَضِ الْجَنَّهِ وَ بَیْتٍ فِی وَسَطِ الْجَنَّهِ وَ بَیْتٍ فِی أَعْلَى الْجَنَّهِ لِمَنْ تَرَکَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ کَانَ مُحِقّاً وَ لِمَنْ تَرَکَ الْکَذِبَ وَ إِنْ کَانَ هَازِلًا وَ لِمَنْ حَسُنَ خُلُقُه‏

من براى کسى که بگومگو را رها کند، هر چند حق با او باشد و براى کسى که دروغ گفتن را اگر چه به شوخى باشد، ترک گوید و براى کسى که اخلاقش را نیکو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مرکز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى کنم.

 

خصال ص ۱۴۴، ح۱۷۰


حدیث (۱۲) امام حسن عسکری علیه السلام:

 

لا تُمار فَیذهَبَ بَهاوُک وَ لا تمازح فَیجتَرَاُ عَلَیک؛

جدال مکن که ارزشت می رود و شوخی مکن که بر تو دلیر شوند.

کافی(ط-الاسلامیه) ج ۲ ، ص ۶۶۵ ، ح ۱۷ – تحف العقول ص ۴۸۶


حدیث (۱۳) امام موسی کاظم علیه السلام:

 

اِیاک وَ المِزاحَ فَاِنَّهُ یذهَبُ بِنُورِ ایمانِک؛

از شوخی (بی مورد) بپرهیز، زیرا که شوخی نور ایمان تو را می برد.

کافی(ط-الاسلامیه) ج ۲ ، ص ۶۶۵ ، ح ۱۹ – تحف العقول ص ۴۰۹ – من لا یحضره الفقیه ج ۴ ، ص ۴۰۸ ، ح ۵۸۸۵ – بحارالانوار(ط-بیروت) ج ۷۵ ، ص۳۲۱


حدیث (۱۴) امام على علیه السلام :

 

کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله لَیَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْموما بِالْمُداعَبَهِ وَ کانَ صلی الله علیه و آله یَقولُ: اِنَّ اللّه‏َ یُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فى وَجْهِ اِخْوانِهِ؛

هرگاه رسول اکرم صلی الله علیه و آله یکى از اصحاب خود را غمگین مى‏ دیدند، با شوخى او را خوشحال مى‏ کردند و مى ‏فرمودند: خداوند، کسى را که با برادران (دینى) اش با ترشرویى و چهره عبوس روبرو شود، دشمن مى ‏دارد.

کشف الریبه ص ۸۳


حدیث (۱۵) امام صادق علیه السلام :

 

کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله یُداعِبُ وَ لا یَقولُ اِلاّ حَقّـا؛

رسول اکرم صلی الله علیه و آله شوخى مى‏ کردند ولى جز حقّ چیزى نمى‏ گفتند.

مستدرک الوسائل ج ۸ ، ص ۴۰۸ ، ح ۹۸۱۸


منبع : شهید آوینی old.aviny.com

احادیث این بخش با توجه به منابع ذکر شده در نرم افزار “جامع الاحادیث نور” بازبینی شده اند.


دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سلامت زنان