کلومی پرامین Clomipramine Hcl (Anafranil) (اطلاعات دارویی) - سلامت زنان
سلامت نسل ها

کلومی پرامین Clomipramine Hcl (Anafranil) (اطلاعات دارویی)

کلومی پرامین Clomipramine Hcl (Anafranil) (اطلاعات دارویی)

کلومی پرامین Clomipramine Hcl (Anafranil) (اطلاعات دارویی)

 


نام ژنریک :

Clomipramine HCl


اشكال دارويي:

Tablet: 10, 25, 50, 75mg


 طبقه‌بندي فارماكولوژيك:

ضد افسردگي سه حلقه اي.


طبقه‌بندي درماني:

ضد وسواس، ضد افسردگي.


طبقه‌بندي مصرف در بارداري:

رده C


موارد و مقدار مصرف :

اختلال اجبار – وسواس (OCD)

بزرگسالان: ابتدا، مقدار mg/day 25 مصرف مي شود و به تدريج طي دو هفته اول تا مقدار mg/day 100 (در مقادير منقسم، همراه با غذا)، افزايش مي يابد. حداکثر مقدار مصرف mg/day 250 است. بعد از تعيين مقدار مصرف روزانه، ميتوان تمام مقدار را هنگام شب مصرف کرد.

کودکان و جوانان: ابتدا، مقدارmg/day 25 مصرف مي شود و به تدريج طي دو هفته اول تا حداکثر مقدار mg/kg/day 3 يا مقدار mg/day 100 (هر کدام که کمتر باشد ) در مقادير منقسم همراه با غذا مصرف مي شود.حداکثر مقدار مصرف mg/kg 3 يا mg/day 200 (هرکدام که کمتر باشد ) است. بعد از تعيين مقدار ميتوان تمام مقدار را به هنگام خواب مصرف کرد.


 

 


 

جذب: از دستگاه گوارش به خوبي جذب مي شود، ولي به دليل متابوليزه شدن در اثر اولين عبور از کبد، ميزان فراهمي زيستي آن حدود 50 درصد است.

پخش: در بافت چربي به خوبي انتشار مي يابد و وسعت انتشار اين دارو حدود lit/kg 12 است. حدود 98 درصد به پروتئين هاي پلاسما پيوند مي يابد.

متابوليسم: عمدتاً کبدي است. چندين متابوليت براي آن شناخته شده است. دزمتيل کلوميپرامين متابوليت فعال و عمده اين دارو است.

دفع: حدود 66 درصد دارو از طريق کليه و باقيمانده از طريق مدفوع دفع مي شود. نيمه عمر متوسط دفع کلوميپرامين حدود 36 ساعت است. نيمه عمر دفع دزمتيلکلوميپرامين ممکن است 4/4 روز باشد.


در صورت وجود آسم، اختلالات دوقطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی–عروقی، گلوکوم با زاویه بسته، افزایش فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، نارسایی کبد یا کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی و احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود.

اعصاب مرکزي:خواب آلودگي، لرزش، سرگيجه، سردرد، بيخوابي، تغيير ميل جنسي، عصبانيت، ميوکلونوس، افزايش اشتها، خستگي، تشنج.

قلبي ـ عروقي: کاهش فشار خون وضعيتي، طپش قلب ، تاکيکاردي، تغييرات الکتروکارديوگرام، درد قفسه سينه.

پوست: افزايش تعريق، بثورات پوستي، خارش، راش، خشکي پوست.

گوش، چشم، حلق و بيني: اوتيت مياني (کودکان )، اختلال بينايي، فارنژيت، رينيت.

دستگاه گوارش: خشکي دهان ، يبوست، تهوع، سوء هاضمه، اسهال، بي اشتهايي، دردشکمي، افزايش اشتها.

ادراري ـ تناسلي: اختلال در ادرار کردن، عفونت مجراي ادراري، ديس منوره، کاهش توانايي جنسي، نارسايي در انزال.

خون: آنمي، پورپورا.

متابوليک: افزايش وزن.

ساير عوارض: ميالژي.


موارد منع مصرف و احتياط

موارد منع مصرف: سابقه حساسيت مفرط به اين دارو يا داروهاي ضدافسردگي سه حلقه‌اي ديگر، مصرف همزمان با داروهاي مهارکننده مونوآمين اکسيداز(MAO) يا مصرف آنها طي دو هفته اخير، دوره حساس نقاهت بعد از انفارکتوس ميوکارد.

موارد احتياط: سابقه اختلالات تشنجي، صدمات مغزي به هر دليل، مصرف داروهاي پايين آورنده آستانه تشنج، در صورت احتمال خودکشي، پرکاري تيروئيد يا مصرف داروهاي تيروئيد، احتباس ادرار، گلوکوم با زاويه باريک يا افزايش فشار داخل کره چشم، بيماري قلبي – عروقي، اختلال عملکرد کبد، تومورهاي قسمت مرکز ي غده فوق کليوي، در صورت درمان با شوک الکتريکي و يا الکتروکرونري.


مصرف همزمان این دارو با مهارکننده‎ های آنزیم MAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می‌ گردد.

این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضدصرع، مقابله می‌کند.

بعضی از داروهای ضدصرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضدافسردگی آن را کاهش می‌دهند.

این دارو اثر کاهنده فشار خون کلونیدین و گوانیتیدین را کاهش می دهد.

مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین‎‌ها موجب افزایش عوارض جانبی ضد‎موسکارینی و تسکین بخش هر دو دارو می شود. همچنین احتمال بروز حملات تشنجی را افزایش می دهد.

مصرف همزمان این دارو با دارو های مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی_عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود.

مصرف همزمان این دارو با دارو های ضدتیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد.

مصرف همزمان فراورده‎‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.

سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد.

مصرف همزمان داروهاي مهارکننده MAO با داروها ي ضدافسردگي سه حلقه اي (TCA’s) ممکن است موجب بحران افزايش دماي بدن ، تشنج، اغما و مرگ شود.

باربيتوراتها فعاليت آنزيم هاي ميکروزومي کبد را (با تکرار مقدار مصرف ) افزايش داده و ممکن است سطح خوني داروها ي TCA را کاهش دهند.

کاهش اثربخشي دارو با يد مورد نظر قرار گيرد.

مصرف همزمان داروهاي TCA’s با باربيتوراتها، الکل و يا ساير داروهاي تضعيف کننده CNS ممکن است موجب تشديد افسردگي شود.

متيل فنيدات ممکن است سطح خوني داروها ي TCA را افزايش دهد.

مصرف همزمان با اپينفرين و نوراپينفرين ممکن است موجب افزايش فشار خون شود.


مسموميت و درمان تظاهرات باليني:

 

مانند ساير داروهاي TCA است ، از جمله تاکيکاردي سينوسي، بلوک داخل بطني، کاهش فشار خون ، تحريک پذيري، مردمک گشاد و ثابت، خواب آلودگي، هذيان، عدم هوشياري، تشديد رفلکسها و افزايش غيرعادي حرارت بدن.

درمان: شامل شستشوي معده با مقادير زياد مايع است. شستشوي معده بايد به مدت 12 ساعت ادامه يابد، زيرا اثرات آنتي کولينرژيک دارو موجب کندشدن تخليه معده مي شود. همودياليز، دياليز صفاقي و ديورز شديد (پيوند زياد اين دارو با پروتئينهاي پلاسما ) بي اثر خواهند بود. حمايت تنفسي و مراقبت از عملکرد قلب ضروري است. شوک را با داروها ي حجيم کننده پلاسما و يا کورتيکواستروئيدها و تشنج را با ديازپام مي توان درمان کرد.


 

در صورت وجود آسم، اختلالات دوقطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی–عروقی، گلوکوم با زاویه بسته، افزایش فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، نارسایی کبد یا کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی و احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود.


۱- از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف به تدریج در طول یک دوره حداقل ۴ هفته‌ ای باید انجام شود.

۲- در هفته ‎‌های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد.

۳- برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل ۶-۱هفته وقت لازم است.

۴- به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یک نوبت آن در موقع خواب،‌کفایت می‌ کند.

۵- به بیمار باید یادآوری شود که در صورت بروز علائم ضد‎موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می‌ شود.

۶- در صورت وجود سابقه مصرف مهارکنندگان مونوآمین اکسیداز توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع مصرف آن، مصرف این دارو را آغاز نمود.

۷- در صورت ضرورت مصرف داروی مهارکننده مونوآمین اکسیداز باید حداقل یک هفته بین قطع مصرف این دارو و شروع مصرف داروی جدید فاصله ایجاد شود.

۸- این دارو با ایجاد خواب ‎آلودگی، ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تأثیر بگذارد.

۹- به دلیل بروز منگی و سرگیجه، هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.

۱۰- با مصرف این دارو، خشکی د‌هان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از ۲ هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.


 سایر اطلاعات

ملاحظات اختصاصي

1- براي به حداقل رساندن احتمال مصرف بيش از حد دارو، بايد اين دارو را در مقادير کم تجويز کرد.

2- بايد مراقب احتباس ادرار و يبوست بود. مصرف مسهل ها و رژيم غذايي حاو ي فيبر زياد، در صورت لزوم و مصرف زياد مايعات توصيه مي شود.

نبايد دارو را به طور ناگهاني قطع کرد.

ممکن است دارو منجر به ايجاد مانيا يا هايپومانيا شود.

نکات قابل توصيه به بيمار

1- تا زمان مشخص شدن اثرات CNS اين دارو، از انجام فعاليتهاي مخاطره آميز، که نياز به هوشياري کامل و تعادل پسيکوموتور مناسب دارند، خودداري کنيد، به ويژه به هنگام تعيين مقدار مصرف دارو که سرگيجه و رخوت در طي روز ممکن است بروز کند.

2- از مصرف الکل و ساير داروهاي ضدافسردگي خودداري کنيد.

3- جويدن آدامس و يا شکلات ممکن است خشکي دهان را برطرف سازد.

4- براي کاهش تحريکات گوارشي در شروع درمان ، دارو را با غذا مصرف کنيد و بعد از آن براي کاهش خواب آلودگي در طي روز ، مي توانيد تمام مقدار دارو را به هنگام خواب مصرف نماييد.

5- از مصرف داروهاي بدون نسخه ، بخصوص آنتي هيستامينها و داروهاي ضداحتقان خودداري کنيد، مگر آنکه با توصيه پزشک يا داروساز باشد.

مصرف در شيردهي: ترشح کلوميپرامين در شير مادر مشخص نيست. بنابراين، مصرف اين دارو در دوران شيردهي با يد با احتياط همراه باشد.


این مطلب جهت افزایش آگاهی شماست و جایگزین مراجعه به پزشک نمی باشد . تجویز و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج است . سایت سلامت زنان هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خودسرانه دارو و عوارض احتمالی آن ندارد.

 


دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سلامت زنان