کلیندامایسین Clindamycin (Cleocin) (اطلاعات دارویی) - سلامت زنان
سلامت نسل ها

کلیندامایسین Clindamycin (Cleocin) (اطلاعات دارویی)

کلیندامایسین Clindamycin (Cleocin)

کلیندامایسین Clindamycin (Cleocin)

 


نام ژنریک

Clindamycin


اشکال دارویی:

Injection: 150 mg/ml, 2ml, 150 mg/ml, 4ml

Capsule: 150, 300mg

Suspension: 75 mg/5ml

Suppository: 100mg


طبقه‌بندی فارماکولوژیک:

مشتق لینکومایسین.


طبقه‌بندی درمانی:

آنتی‌بیوتیک.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری:

رده B


نام‌های تجاری:

Apo – Clindamycin, Dalacin C, Dalacin V


موارد و مقدار مصرف

 کلیندامایسین در درمان آکنه ولگاریس و عفونت باکتریائی واژن به کار می رود.

الف) عفونت‌های ناشی از ارگانیسم‌های حساس.

بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار ۴۵۰-۱۵۰ میلی‌گرم هر شش ساعت؛ از راه تزریق عضلانی یا وریدی، مقدار ۳۰۰ میلی‌گرم هر ۶، ۸، یا ۱۲ ساعت، حداکثر تا مقدار mg/day 2700 مصرف می‌شود. این دارو را می‌توان برای عفونت‌های شدید استفاده کرد.

کودکانی که بیش از یک ماه سن دارند: از راه خوراکی، مقدار mg/kg/day 20-8 در مقادیر منقسم، هر ۸-۶ ساعت، مصرف می‌شود. از راه تزریق عضلانی یا وریدی، مقدار mg/kg/day 40-20 در مقادیر منقسم، هر ۶ یا ۸ ساعت، مصرف می‌شود.

کودکان زیر یک ماه: mg/kg 20-15 وریدی روزانه در ۳ یا ۴ دوز منقسم مصرف می‌شود.

 

ب) واژینیت باکتریایی.

بزرگسالان: mg 100 (یک اپلیکاتور) هر شب داخل واژن مصرف می‌شود به مدت ۷ روز، و یا شیاف داخل واژن به مدت ۳ روز تجویز می‌گردد.

 

پ) توکسوپلاسموز (مغزی یا چشمی) در بیماران دچار نقص ایمنی.

بزرگسالان: mg 450-300 خوراکی هر ۶ تا ۸ ساعت همراه با پیریمتامین (mg 75-25 یک بار در روز) و لکوورین (mg 25-10 یک بار در روز) مصرف می‌شود.

نوزادان و کودکان: mg/kg/day 30-20 از راه خوراکی در ۴ دوز منقسم همراه با پیریمتامین (mg/kg 1 روزانه) و لکوورین خوراکی (mg 5 هر ۳ روز) مصرف می‌گردد.

 

ت) پنومونی پنوموسیستیس کارینی.

بزرگسالان: mg 600 هر ۶ ساعت از راه وریدی یا mg 450-300 هر ۶ ساعت از راه خوراکی همراه با پریماکین (mg 30-15 روزانه از راه خوراکی) مصرف می‌شود.


مکانیسم اثر

اثر ضد باکتری: کلیندامایسین با پیوند به جزء S 50 ریبوزوم‌های باکتری موجب مهار ساخت پروتئین در باکتری می‌شود. این دارو ممکن است بر روی باکتری‌های حساس، از جمله اکثر کوکسی‌های گرم مثبت هوازی و چندین ارگانیسم گرم مثبت و گرم منفی بی‌هوازی، اثرات باکتری‌کش یا باکتریو استاتیک داشته باشد. کلیندامایسین به عنوان داروی دسته اول در درمان باکتروئید فراژیلیس و اکثر بی‌هوازی‌های گرم مثبت و گرم منفی استفاده می‌شود. همچنین، این دارو بر روی مایکوپلاسما پنومونیه، لپتوتریشیا بوکالیس و بعضی از باسیل‌ها و کوکسی‌های گرم مثبت مؤثر است.



عوارض جانبی

 ۱- بروز کولیت با غشای کاذب با مصرف این دارو گزارش شده است.

۲- احتمال رشد بیش از حد ارگانیسم های غیرحساس به کلیندامایسین مانند قارچ ها وجود دارد.

۳- بدلیل کاهش اثرات ضد بارداری کاندوم و دیافراگم با مصرف همزمان با شکل واژینال این دارو تا ۵ روز پس از استعمال باید احتیاط شود.

پوست: بثورات ماکولی – پاپولی، کهیر، اریتم چندشکلی، خشکی و درماتیت تماسی (با محلول موضعی).

چشم: تیرکشیدن چشم‌ها (با محلول موضعی).

دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، درد شکم، اسهال، آنتروکولیت سودوممبران (معمولاً ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل)، التهاب مری، نفخ، بی‌اشتهایی، مدفوع خونی یا سیاه‌رنگ، اختلال در بلع، افزایش سطح سرمی گلوتامیک – اگزالواستیک ترانس آمیناز (SGOT)، آلکالین فسفاتاز و بیلی‌روبین.

خون: لکوپنی گذرا، ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی.

موضعی: درد، سفتی، آبسه غیرعفونی (با تزریق عضلانی) ؛ ترومبوفلبیت، درد (با تزریق وریدی).

سایر عوارض: طعم تلخ و ناخوشایند، آنافیلاکسی، عوارض سیستمیک و حساس شدن (با محلول موضعی)، سردرد، فارنژیت.

توجه : در صورت بروز اسهال مداوم یا واکنش‌های ناشی از حساسیت مفرط، باید مصرف دارو قطع شود.


تداخل دارویی

نباید همزمان با اریترومایسن مصرف شوند. مصرف همزمان ترکیبات لایه بردار و ساینده با این دارو ممکن است سبب تشدید اثرات تحریک پوستی گردد. مصرف همزمان این دارو با صابون های طبی و فراورده های حاوی الکل ممکن است سبب اثرات تحریک پوستی و یا حالت خشکی شدید شود.

در صورت مصرف همزمان ممکن است اثر داروهای مسدودکننده محل اتصال عصبی – عضلانی (مانند پانکرونیوم و توبوکورارین) را تشدید کند.

مصرف همزمان با فرآورده‌های کائولن ممکن است جذب گوارشی کلیندامایسین را کاهش دهد.

مصرف همزمان با داروهای ضد اسهال، مانند دیفنوکسیلات و ترکیبات تریاک، ممکن است اسهال ناشی از مصرف کلیندامایسین را با کاهش دفع توکسین‌های باکتری تشدید یا طولانی کند.

در صورت مصرف همزمان، اریترومایسین ممکن است به صورت یک آنتاگونیست، از رسیدن کلیندامایسین به محل اثر خود جلوگیری کند.

در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد آکنه (مانند بنزیلپراکسید یا ترتینوئین)، کلیندامایسین موضعی ممکن است موجب تحریک اضافی یا خشک شدن پوست شود. گزارش شده است کلیندامایسین در محیط خارج از بدن آمینوگلیکوزیدها را غیرفعال می‌سازد.


موارد منع مصرف و احتیاط

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط نسبت به این دارو یا لینکومایسین، سابقه بیماری التهابی روده یا کولیت ناشی از مصرف آنتی‌بیوتیک و کسانی که سابقه واکنش‌های آتوپیک دارند.

موارد احتیاط:

الف) اختلال عملکرد کلیه یا کبد (ممکن است این اختلالات را تشدید کند)، آلرژی‌های شدید یا آسم، نوزادان، بیماران حساس به تارترازین، سابقه ناراحتی‌های گوارشی یا آلرژی‌های شدید.

ب) مصرف محلول موضعی در بیماران آتوپیک، به دلیل خطر درماتیت تماسی، باید با احتیاط همراه باشد.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی

در بعضی از بیماران طی درمان با کلیندامایسین ممکن است نتایج آزمون عملکرد کبد غیرطبیعی شود.

ممکن است منجر به افزایش ائوزینوفیل‌ها و کاهش WBC و پلاکت‌ها گردد.


۱- بروز کولیت با غشای کاذب با مصرف این دارو گزارش شده است.

۲- احتمال رشد بیش از حد ارگانیسم های غیرحساس به کلیندامایسین مانند قارچ ها وجود دارد.

۳- بدلیل کاهش اثرات ضد بارداری کاندوم و دیافراگم با مصرف همزمان با شکل واژینال این دارو تا ۵ روز پس از استعمال باید احتیاط شود.


۱- از تماس دارو با چشم‌‌ ها و سایر غشا‌های مخاطی باید خودداری شود.

۲- در صورت بروز اسهال یا کولیت مصرف دارو قطع شود.


سایر اطلاعات

 

ملاحظات اختصاصی

قبل از شروع درمان، باید آزمون‌های مربوط به کشت و حساسیت ارگانیسم انجام شده و در طول درمان، بر حسب نیاز تکرار شود.

محلول تهیه شده خوراکی نباید در یخچال قرار داده شود، زیرا غلیظ خواهد شد. این دارو به مدت دو هفته در دمای اتاق پایدار می‌ماند.

محلول تهیه شده برای تزریق عضلانی باید به طور عمقی در داخل عضله تزریق شود. محل‌های تزریق باید تغییر یابد. مصرف مقادیر بیش از ۶۰۰ میلی‌گرم توصیه نمی‌شود.

تزریق عضلانی این دارو، به دلیل تحریک عضله، ممکن است غلظت کراتینین فسفوکیناز را افزایش دهد.

برای انفوزیون وریدی، مقدار ۳۰۰ میلی‌گرم دارو در ۵۰ میلی‌لیتر دکستروز پنج درصد، محلول نمکی نرمال یا محلول رینگر لاکتات رقیق شده حداکثر تا میزان mg/min 30 تجویز می‌شود. حداکثر مقدار مصرف ۱٫۲ گرم در ساعت است .

شکل موضعی این دارو ممکن است موجب بروز عوارض سیستمیک شود.

در طی درمان طولانی مدت با این دارو، باید عملکرد کلیه، کبد و خونسازی بدن کنترل گردد.

از مصرف ترکیبات دیفنوکسیلات برای درمان اسهال ناشی از مصرف دارو باید خودداری شود، زیرا ممکن است اسهال را طولانی یا تشدید کند.

 

نکات قابل توصیه به بیمار

تزریق عضلانی این دارو ممکن است دردناک باشد.

هرگونه عوارض جانبی (بخصوص اسهال) را به پزشک گزارش دهید. از درمان خودسرانه اسهال پرهیز کنید.

کپسول کلیندامایسین را همراه با یک لیوان آب مصرف کنید تا از اختلال در بلع جلوگیری شود.

قبل از مصرف محلول موضعی، ابتدا موضع را با آب و صابون شسته و خشک کنید. از به کار بردن این محلول در نزدیکی چشم، بینی، دهان یا سایر غشاهای مخاطی خودداری و از استفاده حوله و البسه سایرین پرهیز کنید.

کرم‌های واژینال حاوی روغن معدنی بوده که می‌تواند منجر به ضعیف شدن غشاءهای لاتکسی مانند کاندوم یا دیافراگم‌های ضد بارداری گردد. از مصرف چنین محصولاتی همراه با دارو و تا ۵ روز پس از قطع درمان پرهیز شود.

مصرف در سالمندان: بیماران سالمند ممکن است اسهال ناشی از مصرف دارو را به سختی تحمل کنند. هر گونه تغییر در دفعات اجابت مزاج را باید تحت نظر داشت.

مصرف در کودکان: مصرف این دارو در نوزادان و شیرخواران باید با احتیاط فراوان همراه باشد. این گروه از نظر بروز اسهال باید مورد مراقبت دقیق قرار گیرند.

مصرف در شیردهی: کلیندامایسین در شیر مادر ترشح می‌شود. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.

 


 این مطلب جهت افزایش آگاهی شماست و جایگزین مراجعه به پزشک نمی باشد . تجویز و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج است . سایت سلامت زنان هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خودسرانه دارو و عوارض احتمالی آن ندارد.

 


منبع : سازمان غذا و دارو

وب سایت دارونما darunama.com


مطالب مرتبط :


دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سلامت زنان