کلردیازپوکساید Chlordiazepoxide (Librium) (اطلاعات دارویی) - سلامت زنان
سلامت نسل ها

کلردیازپوکساید Chlordiazepoxide (Librium) (اطلاعات دارویی)

کلردیازپوکساید Chlordiazepoxide (Librium)

کلردیازپوکساید Chlordiazepoxide (Librium)


نام ژنریک

Chlordiazepoxide


اشکال دارویی:

Tablet: 5, 10mg


طبقه‌بندی فارماکولوژیک:

بنزودیازپین.


طبقه‌بندی درمانی:

ضد اضطراب، ضد تشنج، تسکین بخش ـ‌ خواب آور.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری:

رده D


موارد و مقدار مصرف

کلردیازپوکساید در کنترل اضطراب یا برای تسکین کوتاه مدت علائم اضطراب و همچنین برای رفع علائم قطع مصرف الکل مصرف می شود.

 

الف) اضطراب و فشار روحی (خفیف تا متوسط ).

بزرگسالان: مقدار ۱۰-۵ میلی گرم ۴-۳ بار در روز مصرف می‌ شود.

افراد مسن و کودکان بزرگتر از شش سال: مقدار ۵ میلی گرم ۴-۲ بار در روز، حداکثر تا ۱۰ میلی گرم ۳-۲ بار در روز مصرف می‌ شود.

 

ب) اضطراب و فشار روحی (شدید).

بزرگسالان: مقدار ۲۵-۲۰ میلی گرم ۴-۳ بار در روز مصرف می‌ شود.

 

پ) نشانه‌های محرومیت در الکلیسم حاد.

بزرگسالان: مقدار ۱۰۰-۵۰ میلی گرم، حداکثر تا mg/day 300 مصرف می‌ شود.

 

ت) اضطراب و تشویش قبل از عمل جراحی.

بزرگسالان: مقدار ۱۰-۵ میلی گرم، ۴-۳ بار در روز، یک روز قبل از جراحی، مصرف می‌ شود.



جذب: از دستگاه گوارش به خوبی جذب می‌ شود.

پخش: به طور گسترده در سرتاسر بدن انتشار می‌ یابد. حدود ۹۸-۹۰ درصد به پروتئین پیوند می‌ یابد.

متابولیسم: در کبد به چند متابولیت فعال تبدیل می‌ شود.

دفع: اکثر متابولیتهای این دارو به صورت کونژوگه گلوکورونید از طریق کلیه دفع می‌شوند. نیمه عمر این دارو ۳۰-۵ ساعت است.


۱- در بیماری تنفسی، ضعف عضلانی، بیماران با سابقه سوء مصرف دارو و الکل و یا افراد با اختلال شخصیتی، اغما، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلا به آن، میاستنی گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲- در افراد مسن، نارسایی کبدی و نوجوانان و افراد دارای بیماری شدید کلیوی، مقدار مصرف دارو باید کاهش پیدا کند.

۳- مصرف  بلندمدت یا مقادیر زیاد دارو، خطر بروز وابستگی‎ های جسمی و روانی را افزایش می دهد.

اعصاب مرکزی: اغتشاش شعور، افسردگی، خواب آلودگی، بی حالی، حالت خماری، آتاکسی، تغییرات نوار مغزی (EEG)، عوارض اکستراپیرامیدال.

خون: آگرانولوسیتوز.

کبد: زردی.

قلبی ـ عروقی: ادم.

پوست: بثورات پوستی، التهاب و ورم.

دستگاه گوارش: یبوست.

ادراری ـ تناسلی: اختلالات قاعدگی.

سایر عوارض: تغییر در میل جنسی.


مصرف همزمان با الکل یا سایر دارو های مضعف CNS از جمله ضددرد های مخدر، ‌بی-هوش‎کننده های عمومی، مهارکنندگان مونوآمین اکسیداز، ‌ضدافسردگی‎ های سه حلقه ای و دارو‌های کاهنده فشار خون که باعث تضعیف CNS می‌شوند (مانند کلونیدین و متیل دوپا) و رزرپین ممکن است اثر مضعف CNS این دارو را تشدید نماید. آنتی ‎اسید ها جذب کلردیازپوکساید را به تأخیر می ‎اندازند. کاربامازپین متابولیسم کلردیازپوکساید را افزایش و غلظت سرمی آن را کاهش می‌ دهد. مصرف همزمان بنزودیازپین‎ ها با ایتراکونازول و کتوکونازول ممکن است سبب مهار متابولیسم بنزودیازپین‎ ها و در نتیجه افزایش غلظت پلاسمایی این دارو‌ ها شود.

کلردیازپوکساید اثرات مضعف CNS فنوتیازینها ، ضد دردهای مخدر، باربیتوراتها، فرآورده‌های حاوی الکل، آنتی هیستامینها، ‌مهار کننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAO)، بیهوش کننده‌های عمومی، و داروهای ضد افسردگی را و در صورت مصرف همزمان، تشدید می‌ کند.

مصرف همزمان با سایمتیدین و احتمالاً دی سولفیرام ، متابولیسم کبدی کلردیازپوکساید را مهار نموده و موجب افزایش غلظت پلاسمایی این دارو می‌ شود، بهتر است دوز بنزودیازپین کاهش داده شود.

سیگار کشیدن زیاد موجب افزایش متابولیسم کلردیازپوکساید و در نتیجه کاهش اثرات بالینی این دارو می‌ شود.

داروهای خوراکی جلوگیری کننده از بارداری ممکن است موجب اختلال در حذف کلردیازپوکساید شوند. از استفاده توام خودداری شود.

مصرف همزمان ضد اسیدها ممکن است جذب کلردیازپوکساید را به تأخیر اندازند.

اثرات درمانی لوودوپا در صورت مصرف همزمان با کلردیازپوکساید ممکن است کاهش یابد. از مصرف توام خودداری شود.

استفاده توام با دیورتیکهای لوپ، باعث افزایش پاسخ دیورتیکی این داروها شده و اختلالات الکترولیتی و از دست دادن مایعات بدن را ایجاد می‌ کند.

مصرف همزمان با دیگوکسین و فنی توئین ممکن است باعث افزایش سطح این داروها شود. بیمار را از نظر سمیت با این داروها بررسی کنید.

ضد قارچهای آزولی مانند فلوکونازول، ایتراکونازول، کتوکونازول و میکونازول باعث افزایش و طولانی شدن سطح سرمی کلردیازپوکساید شده و باعث دپرسیون سیستم اعصاب مرکزی می‌ شوند. از استفاده همزمان خودداری شود.

تئوفیلینها اثرات آرام بخشی کلردیازپوکساید را آنتاگونیزه می‌ کنند.


موارد منع مصرف و احتیاط

متابولیتهای فعال دارو با نیمه عمر طولانی ممکن است باعث تجمع تأخیری دارو و عوارض جانبی ناشی از آن بشوند.

در کودکان، بیماران با اختلالات کبدی، افراد الکلی و اختلال عملکرد کلیه، بیماران با مشکلات تنفسی یا اختلال در رفلکس gag و بیماران با پورفیری با احتیاط مصرف شود.

به علت ایجاد دپرسیون سیستم اعصاب مرکزی و کاهش توانایی‌های فیزیکی و ذهنی، بیمار بهتر است از انجام فعالیتهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارد مانند کار با دستگاهها یا رانندگی خودداری کند.

در بیمارانی که داروهای تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی، لیتیم یا فنوتیازین مصرف می‌ کنند، با احتیاط مصرف شود.

در بیماران مسن به علت احتمال افتادن، خطر شکستگی و ضایعات تروماتیک با احتیاط مصرف شود.

در بیماران با سابقه افسردگی و افزایش ریسک خودکشی و آنهایی که سابقه سو مصرف و وابستگی دارویی دارند، با احتیاط مصرف شود.

این داروها ممکن است باعث تخریب حافظه کوتاه مدت بیمار شوند.

واکنشهای پارادوکسیکال مانند هایپراکتیویتی یا رفتارهای خشن با این داروها بویژه در کودکان، بیماران نوجوان یا بیماران اعصاب و روان گزارش شده است.

این دارو اثر ضد دردی، ضد افسردگی یا آنتی سایکوتیک ندارد.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی

مصرف کلردیازپوکساید ممکن است نتایج آزمونهای کبدی را افزایش و شمارش گرانولوسیت را کاهش دهد.

کلردیازپوکساید ممکن است موجب پاسخ کاذب مثبت در آزمون بارداری گردد (به روش استفاده شده بستگی دارد).

این دارو ممکن است موجب تغییر در آزمونهای ۱۷- کتو استروئیدهای ادرار (واکنش زیمرمن Zimmerman، تعیین آلکالوئید ادرار (روش Frings Thin layer chromatographgy)، و تعیین گلوکز ادرار (Diastix و Clinistix) شود (این دارو تأثیری بر گلوکز ادرار با استفاده از Tes-Tape ندارد).


مسمومیت و درمان

تظاهرات بالینی: خواب آلودگی، اغتشاش شعور، اغما، کاهش رفلکسها، تنگی نفس، ‌تنفس مشکل، کمی فشار خون، برادیکاردی، ‌اختلال در تکلم، بی ثباتی در راه رفتن و از دست دادن تعادل بدن.

درمان: شامل حفظ فشار خون و تنفس می‌ شود تا زمانی که اثرات دارو در بدن از بین برود. علائم حیاتی کنترل شود. ممکن است کمک تنفسی مکانیکی از طریق لوله گذاری داخل نای، برای باز نگه داشتن راه تنفسی، و اکسیژن رسانی کافی لازم باشد. در صورت لزوم برای درمان کاهش فشار خون ازمحلولهای تزریق وریدی و داروهای تنگ کننده عروق ، ‌مانند دوپامین و فنیل افرین، استفاده شود.

اگر دارو به تازگی مصرف شده بود، در صورت وجود لوله داخل نای، می‌توان معده را شستشو داد. در صورت هوشیار بودن بیمار می‌ توان وی را وادار به استفراغ کرد. بعد از استفراغ یا شستشوی معده، ذغال فعال همراه با یک مسهل به صورت مقدار واحد استفاده می‌ شود. در صورت بروز هیجان، باید از مصرف باربیتوراتها خودداری کرد. دیالیز ارزش محدودی دارد. استفاده از فلومازنیل (آنتاگوسیت اختصاصی بنزودیازپینها )، ممکن است مفید باشد.


۱- در بیماری تنفسی، ضعف عضلانی، بیماران با سابقه سوء مصرف دارو و الکل و یا افراد با اختلال شخصیتی، اغما، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلا به آن، میاستنی گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲- در افراد مسن، نارسایی کبدی و نوجوانان و افراد دارای بیماری شدید کلیوی، مقدار مصرف دارو باید کاهش پیدا کند.

۳- مصرف بلندمدت یا مقادیر زیاد دارو، خطر بروز وابستگی‎ های جسمی و روانی را افزایش می دهد.


 

۱- این دارو ممکن است وابستگی ایجاد کند.

۲- اگر بعد از چند هفته اثر درمانی کاهش یابد، باید به پزشک مراجعه شود.

۳- در صورت بروز خواب‎ آلودگی، سرگیجه، منگی، ‌از دست دادن مهارت در انجام کار به خصوص در افراد مسن، ‌در رانندگی و کار با ماشین ‎آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط شود.

۴- به منظور کاهش احتمال بروز علائم قطع مصرف، مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود.


 

سایر اطلاعات

 

ملاحظات اختصاصی

علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی بنزودیازپینها به مورد زیر نیز باید توجه نمود:

مقدار کمتر این دارو در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیوی و کبدی مؤثر است. تغییرات EEG بیمار بررسی شود. معمولاً تغییراتی مانند ولتاژ پایین و فعالیت سریع ممکن است طی و بعد از درمان با کلردیازپوکساید روی دهد.

 

نکات قابل توصیه به بیمار

تغییرات ناگهانی وضعیت ممکن است موجب سرگیجه شود.

قبل از بلند شدن، پاهای خود را برای چند دقیقه از تخت آویزان کنید تا از افتادن و صدمه دیدن جلوگیری شود.

از قطع ناگهانی دارو خودداری شود. چرا که ممکن است علائم قطع مصرف بروز کند.

مصرف در سالمندان : بیماران سالخورده نسبت به اثرات مضعف CNS کلردیازپوکساید حساس تر هستند. بعضی از بیماران برای تحریک و فعالیتهای روزانه خود ، طی شروع درمان با این دارو و افزایش مقدار مصرف، احتیاج به مراقبت دارند. کاهش مقدار مصرف در بیماران سالخورده، به علت کاهش دفع این دارو، مفید است.

مصرف در کودکان: بی ضرری مصرف این دارو در کودکان کوچکتر از شش سال ثابت نشده است.

مصرف در شیردهی: مصرف کلردیازپوکساید در زنان شیرده موجب رخوت، اشکال در تغذیه و کاهش وزن شیرخوار می‌ شود. از مصرف این دارو در دوران شیردهی خودداری شود.

 


 این مطلب جهت افزایش آگاهی شماست و جایگزین مراجعه به پزشک نمی باشد . تجویز و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج است . سایت سلامت زنان هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خودسرانه دارو و عوارض احتمالی آن ندارد.


منبع : سازمان غذا و دارو

وب سایت دارونما darunama.com


مطالب مرتبط :


دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سلامت زنان