سلامت نسل ها

سلکوکسیب Celecoxib (Celebrex) (اطلاعات دارویی)

Rate this post
Rate this post

سلکوکسیب Celecoxib (Celebrex)

 


نام ژنریک

Celecoxib


اشکال دارویی:

Capsule: 100, 200mg


طبقه‌بندی فارماکولوژیک:

مهار کننده سیکلواکسیژناز ۲٫


طبقه‌بندی درمانی:

ضد التهاب.


طبقه‌‌بندی مصرف در بارداری:

رده C


نام‌های تجاری:

Celebrex, Cobix


موارد و مقدار مصرف

این دارو برای رفع درد استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید، درمان درد حاد، رفع دردهای دیسمنوره و کاهش پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی به کار می رود.

الف) استئوآرتریت.

بزرگسالان : ۲۰۰ میلی گرم خوراکی، روزانه به صورت تک دوز یا در دو دوز منقسم.

ب) آرتریت روماتویید.

بزرگسالان : ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی گرم خوراکی دو بار در روز.

پ) اسپوندیلیت آنکیلوزان.

بزرگسالان : ۲۰۰ میلی گرم خوراکی یک بار در روز یا در دو دوز منقسم. در صورت عدم وجود پاسخ پس از ۶ هفته، دوز را می‌توان تا ۴۰۰ میلی گرم در روز افزایش داد. چنانچه پس از ۶ هفته دیگر پاسخی از مصرف دارو مشاهده نشود، درمان دیگری را در نظر بگیرید.

ت) درمان تکمیلی برای پولیپ آدنوماتوز فامیلیال برای کم کردن تعداد پولیپهای آدنوماتوز کولورکتال:

بزرگسالان: ۴۰۰ میلی گرم خوراکی دو بار در روز با غذا.

ث) درد حاد و دیسمنوره اولیه:

بزرگسالان: شروع با ۴۰۰ میلی گرم خوراکی، در صورت نیاز ۲۰۰ میلی گرم دوز اضافه در روز اول. در روزهای بعد ۲۰۰ میلی گرم خوراکی دو بار در روز در صورت نیاز.

مقدار مصرف در نارسایی کبدی

برای بیماران با وزن کمتر از ۵۰ کیلوگرم با دوز‌های کمتر شروع شود. برای بیماران با آسیب متوسط کبدی (child-paugh class II) با ۵۰% دوز نرمال شروع شود.


 


 


 

در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کبد، بیماری های گوارشی مانند زخم گوارشی، بیماران دارای بیماری های قلبی-عروقی با احتیاط فراوان مصرف شود.

اعصاب مرکزی:

گیجی، سردرد، بی خوابی.

قلبی – عروقی:

ادم محیطی.

گوش، حلق، بینی، چشم:

فارنژیت، رینیت، سینوزیت.

دستگاه گوارش:

درد شکمی، اسهال، سوء هاضمه، تهوع.

متابولیک:

هایپرکلرمی، هایپوفسفاتمی.

عضلانی – اسکلتی:

کمر درد (درد پشت).

تنفسی:

عفونت دستگاه تنفسی فوقانی.

پوست:

راش، TEN، سندرم استیونس جانسون، اریتم مولتی فرم، درماتیت اکسفولیاتیو.

سایر عوارض:

آسیبهای تصادفی.


 

ممکن است کارایی مدرهای تیازیدی، لوپ و مهارکننده های ACE در تجویز همزمان با این دارو کاهش یابد. فلوکونازول می تواند غلظت این دارو را ۲ برابر نماید. سلکوکسیب ممکن است غلظت لیتیم و متوترکسات را افزایش دهد. احتمال تشدید آسیب گوارشی در تجویز همزمان با آسپرین وجود دارد. در تجویز همزمان با وارفارین مشکلات خونریزی مانند خونریزی داخل جمجمه گزارش شده است.

۱- جهت کاهش عوارض گوارشی همراه غذا مصرف شود.
۲- همزمان با آنتی اسید مصرف نشود.

موارد منع مصرف و تداخل دارویی

ممکن است اثر پائین آوردن فشار خون ACEIs را کم کند. فشار خون بیمار را مونیتور کنید.

ممکن است ریسک زخمهای گوارشی ناشی از آسپیرین را افزایش دهد. آسپیرین با دوز کم می‌تواند بدون خطر در پیشگیری از حوادث قلبی- عروقی استفاده شود. بیمار را از نظر خونریزیهای گوارشی بررسی کنید.

فلوکونازول ممکن است سطح سلکوکسیب را افزایش دهد. بهتر است سطح سلکوکسیب به حداقل مقدار مؤثر کاهش داده شود.

ضد التهابهای غیر استروئیدی می‌توانند دفع سدیم ناشی از دیورتیکها مانند فوروزماید را کاهش داده و منجر به احتباس سدیم شوند. بیمار را از نظر ایجاد ادم و افزایش فشار خون بررسی کنید.

سلکوکسیب ممکن است سطح لیتیوم را افزایش دهد. سطح این دارو به صورت مرتب کنترل شود.

ممکن است باعث طولانی شدن PT شود. در بیماران تحت درمان با وارفارین PT، INR و علائم و نشانه‌های خونریزی به صورت مرتب کنترل شود.

استفاده طولانی مدت از الکل ممکن است ریسک تحریک گوارشی یا خونریزی را افزایش دهد. بهتر است مصرف الکل کنار گذاشته شده و بیمار از نظر علائم خونریزی بررسی شود.


موارد منع مصرف و احتیاط

مصرف آن در سه ماهه سوم بارداری، در بیماران با آسیب شدید کبدی و بیماران حساس به سلکوکسیب، سولفونامیدها، آسپیرین یا ضد التهابهای غیر استروئیدی دیگر ممنوع می‌باشد.

جهت درمان دردهای قبل از جراحی به دنبال CABG ممنوع می‌باشد.

در بیماران با سابقه زخم یا خونریزی گوارشی، بیماری کلیوی پیشرفته، آنمی، علائم بیماری کبدی، هایپرتنشن، ادم، نارسایی قلبی یا آسم با احتیاط مصرف شود. همچنین در بیمارانی که سیگار می‌کشند یا الکل مصرف می‌کنند، در آنهایی که ضد انعقاد یا کورتیکواستروئیدهای خوراکی مصرف می‌کنند و در بیماران ضعیف با احتیاط مصرف شود.


ملاحظات اختصاصی

۱- ضد التهابهای غیر استروئیدی ممکن است خطر اتفاقات ترومبوتیک، سکته‌های قلبی یا مغزی را افزایش دهند. این خطر ممکن است با طولانی شدن دوره مصرف و در بیماران با خطر بیماریهای قلبی- عروقی افزایش پیدا کند. قبل از شروع درمان بیمار از نظر ریسک فاکتورهای قلبی- عروقی بررسی شود.

۲- چنانچه بیماران به سولفونامیدها، آسپیرین یا دیگر ضد التهابهای غیر استروئیدی حساسیت داشته باشند، ممکن است به سلکوکسیب نیز حساس باشند.

۳- بیماران با سابقه زخم یا خونریزی گوارشی، از نظر ایجاد خونریزی با سلکوکسیب در ریسک بالاتری قرار دارند.

۴- بیماران از نظر علائم و نشانه‌های سمیت کبدی و کلیوی بررسی شوند، به ویژه اگر دهیدره باشند.

۵- در بیماران با آسیب شدید کلیوی، عملکرد کلیه بررسی شود.

 


مسمومیت و درمان

تظاهرات بالینی: خستگی، خواب آلودگی، تهوع، استفراغ، درد بالای شکم و خونریزی گوارشی. علائم دیگر شامل هایپرتنشن، ARF، دپرسیون تنفسی و کما می‌باشد.

درمان: شامل اقدامات حمایتی و درمان علامتی می‌باشد. چنانچه تنها ۴ ساعت از مصرف دارو گذشته باشد، تحریک به استفراغ، استفاده از ذغال فعال، استفاده از مسهل اسموتیک یا مخلوطی از آنها می‌تواند استفاده شود. به علت اتصال پروتئینی بالا، دیالیز برای برداشت این دارو مؤثر نمی‌باشد.


 

در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کبد، بیماری های گوارشی مانند زخم گوارشی، بیماران دارای بیماری های قلبی-عروقی با احتیاط فراوان مصرف شود.

سایر اطلاعات

نکات قابل توصیه به بیمار

۱- برطرف شدن درد به صورت کامل، نیاز به زمان دارد.

۲- علائمی مانند ورم، افزایش خستگی، زردی پوست، علائم سرماخوردگی، علائم خونریزی یا سختی تنفس را اطلاع دهید.

۳- در صورت ایجاد راش پوستی، دارو سریعا قطع شود.

۴- در صورت ایجاد ناراحتی گوارشی، دارو با غذا مصرف شود.

مصرف در سالمندان: چنانچه بیمار وزن کمتر از ۵۰ کیلوگرم نداشته باشد، نیازی به تنظیم دوزاژ نمی‌باشد. اما در حالت کلی افراد مسن عوارض جانبی دارو مانند عوارض گوارشی و اختلال عملکرد کلیه حاد را بیشتر نشان می‌دهند. در این بیماران دارو با احتیاط مصرف شود.

مصرف در کودکان: استفاده از این دارو در گروه سنی زیر ۱۸ سال بررسی نشده است.

مصرف در شیردهی: ترشح شدن این دارو در شیر نامشخص می‌باشد. در مورد تجویز این دارو در خانمهای شیرده، منافع و مضرات این دارو سنجیده شود.

اثر بر آزمایشهای تشخیصی

این دارو می‌تواند مقدار ALT، AST، BUN و کلراید را افزایش و سطح فسفات را کاهش دهد.


این مطلب جهت افزایش آگاهی شماست و جایگزین مراجعه به پزشک نمی باشد . تجویز و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج است . سایت سلامت زنان هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خودسرانه دارو و عوارض احتمالی آن ندارد.

 


منبع : سازمان غذا و دارو

 


مطالب مرتبط :


نظر بدید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری