سلامت نسل ها

کلونازپام Clonazepam (Klonopin) (اطلاعات دارویی)

Rate this post
Rate this post

کلونازپام Clonazepam (Klonopin)


نام ژنریک

Clonazepam


اشکال دارویی:

Tablet: 1, 2mg


 طبقه‌بندی فارماکولوژیک:

بنزودیازپین.


طبقه‌بندی درمانی:

ضد تشنج.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری:

رده D


موارد و مقدار مصرف

 کلونازپام در درمان صرع کوچک که به سایر دارو های ضدتشنج پاسخ نمی دهند و درمان اختلالات پانیک مصرف می شود.

الف) صرع کوچک(absence)، صرع کوچک آتیپیک، تشنجات آکینتیک و میوکلونیک.

بزرگسالان: مقدار اولیه مصرف حداکثر تا mg/day 5/1 در سه مقدار منقسم است. می‌ توان ۱-۵/۰ میلی گرم هر سه روز، تا کنترل تشنج، به این مقدار اضافه کرد. حداکثر مقدار مصرف توصیه شده mg/day 20 است.

کودکان ۱۰ ساله و کوچکتر و یا دارای وزن ۳۰ کیلوگرم و کمتر : مقدار mg/kg/day 03/0-01/0 (حداکثر تا mg/kg/day 05/0 ) در مقادیر منقسم هر هشت ساعت مصرف می‌ شود. هر سه روز یک بار ۵/۰-۲۵/۰ میلی گرم اضافه می شود تا حداکثر دوز نگهدارنده به mg/kg/day 2/0-1/0 برسد.

ب) میوکلونوس شبانه.

بزرگسالان: مقدار ۵/۰ میلی گرم سه بار در روز، یا مقدار ۵/۱ میلی گرم به هنگام خواب مصرف می شود.

پ) حرکات پا در طی خواب ، درمان کمکی در اسکیزوفرنی.

بزرگسالان: mg 2-5/0 از راه خوراکی قبل از خواب مصرف می‌ گردد.

ت) دیس آرتری در پارکینسون.

بزرگسالان: روزانه mg 5/0-25/0 از راه خوراکی مصرف می گردد.

ث) اپیزودهای حاد مانیا.

بزرگسالان: از راه خوراکی، mg 16-75/0 روزانه مصرف می گردد.

ج) بیماری تیک مولتیفوکال.

بزرگسالان: روزانه، mg 12-5/1 از راه خوراکی مصرف می شود.

چ) نورآلژی.

بزرگسالان: روزانه، mg 4-2 از راه خوراکی مصرف می شود.

ح) بیماری پانیک.

بزرگسالان: ابتدا با مقدار mg 25/0 از راه خوراکی، ۲ بار در روز، شروع شده و پس از ۳ روز افزایش می یابد تا به دوز mg/day 1 برسد. حداکثر دوز در روز mg 4 می باشد.


مکانیسم اثر :


فارماکوکینتیک

جذب: از دستگاه گوارش به خوبی جذب می شود. زمان شروع اثر ۶۰-۲۰ دقیقه است و اثر دارو به مدت ۸-۶ ساعت در شیرخواران و کودکان و تا مدت ۱۲ ساعت در بزرگسالان باقی می ماند.

پخش: به طور گسترده در سرتاسر بدن انتشار می‌ یابد. حدود ۸۵ درصد دارو به پروتئین پیوند می یابد.

متابولیسم: در کبد به چندین متابولیت متابولیزه می شود.

دفع: از طریق کلیه ها دفع می شود.


عوارض جانبی

 ۱- در بیماری تنفسی، نارسایی کبد و کلیه و پورفیری، اغما، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلا به آن و میاستنی گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲- احتمال بروز افت فشار خون و آپنه در زمان مصرف این دارو وجود دارد.

۳- مصرف بلندمدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین ها خطر بروز وابستگی‎ های روانی و جسمی را افزایش می دهد.

اعصاب مرکزی: خواب آلودگی، آتاکسی، اختلالات رفتاری (بخصوص در کودکان )، اختلال در تکلم ، لرزش، کانفوزیون، سردرد.

قلبی ـ عروقی: ترومبوفلبیت، اختلال ریتم قلب (مرگ گزارش شده است)، تپش قلب.

پوست: بثورات پوستی.

چشم، حلق و بینی: افزایش ترشح بزاق، دوبینی، نیستاگموس، حرکات غیرطبیعی چشم ، آبریزش بینی.

دستگاه گوارش: یبوست، گاستریت، تغییر در اشتها، تهوع، تشنگی غیرطبیعی، زخم لثه ها.

ادراری- تناسلی: سوزش ادرار، بی اختیاری ادرار به هنگام خواب ، شب ادراری و احتباس ادرار.

خون: لکوپنی، ترومبوسیتوپنی، ائوزینوفیلی.

متابولیک: کاهش کلسیم خون.

تنفسی: ضعف تنفسی، احتقان ریوی، تنگی نفس.

توجه: در صورت بروز علائم حساسیت مفرط یا نتایج غیرطبیعی آزمونهای هماتولوژیک و عملکرد کبد، باید مصرف دارو قطع شود.


تداخل دارویی

مصرف همزمان با دارو های مضعف CNS، از جمله الکل، ضددرد‌ های مخدر، ‌بی هوش‎کننده ‎‌های عمومی، مهارکنندگان مونوآمین اکسیداز، ‌ضدافسردگی ‎‌های سه-حلقه ای و دارو‌های کاهنده فشار خون که باعث تضعیف CNS می‌شوند (مانند کلونیدین و متیل دوپا) و رزرپین ممکن است اثر مضعف CNS این دارو را تشدید نماید. آنتی‎ اسیدها جذب کلونازپام را به تأخیر می‎اندازند. مصرف همزمان با تری ‎متافان قبل از عمل جراحی، باعث تشدید اثر کاهنده فشار خون شده و خطر کاهش شدید فشار خون ،شوک و کلاپس قلبی-عروقی را در حین جراحی افزایش می دهد. مصرف همزمان با کاربامازپین سبب افزایش متابولیسم و کاهش غلظت سرمی کلونازپام می‌ گردد. مصرف همزمان بنزودیازپینها با ایتراکونازول و کتوکونازول ممکن است سبب مهار متابولیسم بنزودیازپین‎ ها و در نتیجه افزایش غلظت پلاسمایی این دارو شود.

مصرف همزمان با سایر داروهای تضعیف کننده CNS (الکل ، مخدرها، داروهای آرام بخش، داروهای ضد اضطراب ، باربیتوراتها) و سایر داروهای ضدتشنج اثرات تضعیف کننده CNS اضافی به وجود خواهد آورد.

مصرف همزمان با اسید والپروییک ممکن است موجب بروز صرع کوچک شود.

ممکن است فلوکونازول، ایتراکونازول، کتوکونازول و میکونازول منجر به افزایش و طولانی شدن سطوح سرمی شده و ایجاد، سرکوب یا اختلال سایکوموتور کنند.

ریتوناویر منجر به افزایش قابل توجهی در سطح کلونازپام می گردد.


موارد منع مصرف و احتیاط

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط شناخته شده به کلونازپام و سایر بنزودیازپینها، بیماری شدید کبدی، بیماری مزمن تنفسی، گلوکوم با زاویه باز درمان نشده یا گلوکوم با زاویه باریک.

موارد احتیاط: کاهش عملکرد کلیه، کودکان و بیمارانی که تشنج نوع ترکیبی دارند، بیماریهای تنفسی، گلوکوم.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی

ممکن است نتایج آزمون عملکرد کبد را افزایش دهد.


مسمومیت و درمان

تظاهرات بالینی: آتاکسی، کانفوزیون، اغما، کاهش رفلکس ها و کاهش فشار خون.

درمان: شامل شستشوی معده و اقدامات حمایتی است. برای درمان کاهش فشار خون می توان از داروهای تنگ کننده عروق استفاده کرد. علائم حیاتی، الکتروکاردیوگرام(EKG) و تعادل آب و الکترولیت بیمار باید کنترل شود. کلونازپام قابل دیالیز نیست.


۱- در صورتی که پس از چند هفته، اثربخشی دارو کاهش یافت، از افزایش مقدار مصرف بدون مشورت با پزشک باید خودداری شود.

۲- به منظور کاهش احتمال بروز علائم قطع مصرف دارو، مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود.


۱- در بیماری تنفسی، نارسایی کبد و کلیه و پورفیری، اغما، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلا به آن و میاستنی گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲- احتمال بروز افت فشار خون و آپنه در زمان مصرف این دارو وجود دارد.

۳- مصرف بلندمدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین ‎‌ها خطر بروز وابستگی‎ های روانی و جسمی را افزایش می دهد.


سایر اطلاعات

نکات قابل توصیه به بیمار

منافع و مضرات این دارو را در نظر بگیرید.

در صورت بروز نشانه ها و علائم عوارض جانبی، فوراً به پزشک گزارش دهید.

برای جلوگیری از تضعیف اضافی CNS، از مصرف همزمان الکل و سایر داروهای تسکین بخش با کلونازپام خودداری کنید.

قطع مصرف دارو یا تغییر مقدار آن باید زیر نظر پزشک باشد.

تا مشخص شدن اثرات تسکین بخش دارو، از انجام فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارند، خودداری کنید.

مصرف در سالمندان: بیماران سالمند به دلیل کاهش عملکرد کلیه ممکن است به مقدار مصرف کمتری از این دارو احتیاج داشته باشند. همچنین، این افراد در معرض خطر بیشتر رخوت بیش از حد ناشی از مصرف داروهای تضعیف کننده CNS هستند.

مصرف در کودکان: بی ضرری مصرف طولانی مدت این دارو در کودکان ثابت نشده است.

مصرف در شیردهی: طی مصرف کلونازپام باید از شیردهی خودداری شود.

ملاحظات اختصاصی

قطع ناگهانی مصرف دارو ممکن است بروز حملات صرعی مداوم را تسریع کند. بعد از مصرف طولانی مدت، قطع مصرف آن باید به صورت تدریجی انجام شود.

مصرف همزمان کلونازپام با باربیتوراتها و سایر داروهای تضعیف کننده CNS ممکن است موجب اختلال در انجام کارهایی شود که به هوشیاری نیاز دارند (مانند رانندگی اتومبیل). از مصرف همزمان این داروها باید خودداری شود.

شمارش کامل سلولهای خونی و آزمون های عملکرد کبد باید به طور دوره ای پیگیری گردند.

باید مراقب رخوت بیش از حد بخصوص در افراد سالمند بود.


 این مطلب جهت افزایش آگاهی شماست و جایگزین مراجعه به پزشک نمی باشد . تجویز و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج است . سایت سلامت زنان هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خودسرانه دارو و عوارض احتمالی آن ندارد.


منبع : سازمان غذا و دارو

وب سایت دارونما darunama.com


مطالب مرتبط :


نظر بدید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری