سلامت نسل ها

آمی تریپتیلین Amitriptyline (Elavil) (اطلاعات دارویی)

Rate this post
Rate this post

آمی تریپتیلین Amitriptyline (Elavil)


نام ژنریک

Amitriptyline (as Hcl)


اشکال دارویی:

Tablet: 10, 25, 50,100mg


طبقه‌بندی فارماکولوژیک:

ضد افسردگی سه حلقه ای.


طبقه‌بندی درمانی:

ضد افسردگی.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری:

رده D


موارد و مقدار مصرف

آمی تریپتیلین برای درمان افسردگی مصرف می شود.

افسردگی (بی اشتهایی یا اشتهای مفرط ناشی از افسردگی)، درمان کمکی دردهای نوروژتیک.

بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار ۷۵ mg/day در سه مقدار منقسم یا mg 150-50 هنگام خواب مصرف می‌ شود. این مقدار تا ۲۰۰ mg/day افزایش می‌ یابد. در صورت لزوم، حداکثر مقدار مصرف ۳۰۰ mg/day است.

از راه تزریق عضلانی: مقدار ۳۰-۲۰ میلی گرم سه بار در روز مصرف می‌ شود. به جای این روش می‌ توان تمام مقدار مصرف را یک جا هنگام خواب تزریق کرد.

سالخوردگان و نوجوانان: مقدار ۳۰ mg/day در مقادیر منقسم و ۲۰ mg هنگام خواب مصرف می‌ شود. این مقدار ممکن است تا ۱۵۰ میلی گرم افزایش یابد.

مصرف تزریقی دارو باید هر چه سریعتر به مصرف خوراکی تبدیل شود.


مکانیسم اثر

اثر ضد افسردگی: به نظر می‌ رسد آمی تریپتیلین اثر ضد افسردگی خود را از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین در انتهاهای عصبی CNS نورونهای پیش سیناپسی بروز می‌ دهد و موجب افزایش غلظت و تشدید فعالیت این واسطه‌های عصبی در فضای سیناپسی می‌ شود.

شیوع اثر تسکین بخش این دارو زیاد است، ولی بعد از چند هفته در مقابل این اثر تحمل ایجاد می‌ شود.



در صورت وجود اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی–عروقی، افزایش فشار کره چشم، گلوکوم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، نارسایی کبد و کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی و احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود.

اعصاب مرکزی:

سرگیجه، خواب آلودگی، رخوت، ‌هیجان، لرزش، ضعف، سردرد، عصبانیت، تشنج، نوروپاتی محیطی، ‌علائم اکستراپیرامیدال، اضطراب، رؤیاهای واضح و زنده، کاهش میل جنسی، کانفیوژن (بیشتر در بیماران سالمند)، توهم، ‌خستگی.

قلبی ـ عروقی :

کاهش فشار خون در حالت ایستاده ، ‌تاکیکاردی، اختلال در ریتم قلب، انفارکتوس میوکارد، حمله قلبی، بلوک قلبی، نارسایی احتقانی قلب (CHF)، طپش قلب ، افزایش فشار خون ، تغییرات الکتروکاردیوگرام (EKG)، ادم، ‌افت فشار خون.

چشم و گوش:

تاری دید، وزوزگوش، ‌گشاد شدن مردمک، افزایش فشار داخل کره چشم.

دستگاه گوارش:

خشکی دهان، یبوست، ‌کرامپ شکم، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، اسهال، انسداد فلجی روده، یرقان.

ادراری ـ‌ تناسلی :

احتباس ادرار.

خون:

آگرانولوسیتوز، ائوزینوفیلی، لکوپنی، ترومبوسیتوپنی.

کبد:

اختلال عملکرد کبد.

متابولیک:

هایپرگلایسمی، هایپوگلایسمی.

پوست:

تعریق، حساسیت به نور، راش، کهیر.

سایر عوارض:

تعریق، حساسیت به نور، حساسیت مفرط (بثورات پوستی، کهیر، ‌تب ناشی از دارو، ادم).

قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از مصرف طولانی مدت آن، ‌ممکن است موجب بروز تهوع، سردرد، ‌و احساس کسالت شود که به منزله اعتیاد نخواهد بود.

توجه: در صورت بروز علائم حساسیت مفرط، مصرف دارو (نه به طور ناگهانی) باید قطع شود. در صورت بروز احتباس ادرار، ‌خشکی شدید دهان، ‌بثورات پوستی، رخوت بیش از حد، ‌تشنج، تاکیکاردی، گلودرد، تب یا یرقان، درمان با آمی تریپتیلین باید دوباره ارزیابی شود.


 

مصرف همزمان این دارو با مهارکننده های آنزیم مونوآمین اکسیداز باعث تحریک CNS، افزایش فشار خون و سندرم سروتونین می‌گردد.

این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر دارو های ضدصرع، مقابله می‌ کند. بعضی از داروهای ضدصرع با کاهش غلظت پلاسمایی آمی-تریپتیلین، اثر ضدافسردگی آن را کاهش می‌دهند.

این دارو اثر کاهنده فشار خون کلونیدین و گوانیتیدین را کاهش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین‎‌ها موجب افزایش عوارض جانبی ضد‎موسکارینی و تسکین بخش هر دو دارو می شود. همچنین احتمال بروز حملات تشنجی افزایش می‎ یابد.

مصرف همزمان این دارو با دارو‌ های مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی-عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با دارو‌ های ضدتیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد. مصرف همزمان فراورده‎ های حاوی الکل و سایر دارو های مضعف CNS با این دارو ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.

مصرف همزمان با داروهای مقلد سمپاتیک، از جمله اپی نفرین، فنیل افرین، ‌فنیل پروپانول آمین و افدرین ممکن است موجب افزایش فشار خون شود.

مصرف همزمان با وارفارین ممکن است باعث افزایش زمان پروترومبین و در نتیجه، بروز خونریزی شود.

مصرف همزمان با هورمونهای تیروئیدی، پیموزاید، ‌یا داروهای ضد آریتمی (کینیدین، دیسوپیرامید، پروکائین آمید) ممکن است احتمال اختلال ریتم قلبی را افزایش دهد و باعث عیب انتقالی گردد.

 

ادامه

این دارو ممکن است اثر کاهنده فشار خون داروهایی که از طریق مرکزی عمل می‌ کنند، ‌مانند گوانتیدین، کلونیدین، متیل دوپا یا رزرپین، را کاهش دهد.

مصرف همزمان با دی سولفیرام ممکن است موجب دلیریوم و تاکیکاردی شود.

در صورت مصرف همزمان این دارو با داروهای مضعف CNS، از جمله الکل، داروهای تسکین بخش، ‌باربیتوراتها، ‌مخدرها، ‌داروهای آرام بخش و بیهوش کننده‌ها (تسکین بیش از حد) احتمال بروز اثرات اضافی افزایش می‌ یابد.

مصرف همزمان با آتروپین یا سایر داروهای آنتی کولینرژیک، مانند فنوتیازینها، آنتی هیستامینها، مپریدین و داروهای ضد پارکینسون (تسکین بیش از حد، ‌انسداد فلجی روده، تغییرات بینایی و یبوست شدید)، اثرات اضافی را به دنبال خواهد داشت. همچنین، مصرف همزمان با متریزامید، ‌خطر تشنج را افزایش می‌ دهد.

باربیتوراتها و استعمال زیاد دخانیات، باعث القای متابولیسم آمی تریپتیلین می‌ شوند و اثرات درمانی آن را کاهش می‌ دهند.

متیل فنیدات، سایمتیدین، داروهای جلوگیری کننده از بارداری، پروپوکسی فن ‌و داروهای مهار کننده گیرنده‌های بتا ممکن است متابولیسم آمی تریپتیلین را مهار کنند و غلظت پلاسمایی آن و در نتیجه، مسمومیت ناشی از مصرف دارو را افزایش دهند.

مصرف همزمان با کینولونها منجر به افزایش خطر آریتمی‌های تهدید کننده حیات می‌ شود و باید از مصرف همزمان آنها پرهیز نمود.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی

آمی تریپتیلین موجب طولانی شدن زمان انتقال (طولانی شدن فواصل Q-T و PR، و پهن شدن موج T در الکتروکاردیوگرام ) می‌شود. همچنین این دارو ممکن است نتایج آزمون عملکرد کبدی را افزایش، شمارش گلبولهای سفید خون را کاهش و غلظت گلوکز خون را کاهش یا افزایش دهد.


مسمومیت و درمان

تظاهرات بالینی: ۱۲ ساعت اول پس از مصرف بیش از حد دارو، مرحله تحریکی شدید است که با فعالیت شدید آنتی کولینرژیک (آشفتگی، تحریک پذیری، کانفوزیون، ‌توهم، ‌افزایش دمای بدن، علائم پارکینسون، تشنج، احتباس ادرار، ‌خشک شدن غشاهای مخاطی، ‌گشاد شدن مردمک چشم، یبوست ‌و انسداد روده) مشخص می‌ شود. پس از این اختلالات، ضعف CNS، از جمله کاهش دمای بدن، ‌کاهش رفلکسها یا محو آنها، ‌رخوت، کاهش فشار خون ، ‌سیانوز ‌و بی نظمی کار قلبی، ‌از جمله تاکیکاردی، ‌اختلال در انتقال، و اثرات شبه کینیدین، بر روی الکتروکاردیوگرام، ایجاد می‌ شود.

بهترین نشانه میزان شدت مصرف بیش از حد دارو، پهن شدن کمپلکس QRS است .

اسیدوز متابولیک ممکن است به دنبال کاهش فشار خون ، کم شدن ونتیلاسیون و تشنج بروز کند. ناهنجاریهای تأخیری قلبی و مرگ ممکن است روی دهد.

درمان: علامتی و حمایتی است که شامل باز نگهداشتن راه تنفسی، ‌تثبیت درجه حرارت بدن و حفظ تعادل مایعات و الکترولیتها است. در صورت سالم بودن رفلکس تهوع ، ‌با تجویز ایپکا باید تهوع ایجاد کرد و بعد از آن می‌ توان با شستشوی معده و مصرف ذغال فعال از جذب دارو جلوگیری کرد.

می توان تشنج را با دیازپام یا فنی توئین تزریقی، اختلال ریتم قلب را با لیدوکائین یا فنی توئین تزریقی ‌و اسیدوز را با بیکربنات سدیم درمان کرد.

از مصرف باربیتوراتها باید خودداری کرد، زیرا ممکن است ضعف تنفسی و ضعف CNS را تشدید کنند.


موارد منع مصرف و احتیاط

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط شناخته شده به ضد افسردگی های سه حلقه‌ای، ترازودون ‌و ترکیبات مشابه؛ در طول دوره بهبودی پس از انفارکتوس میوکارد (به دلیل خطر بروز آریتمی ناشی از دارو) ؛ در حالت اغما یا ضعف شدید تنفسی (اثرات مضعف اضافی بر روی CNS دارد ) ؛ همزمان با مهار کننده ‌های مونوآمین اکسیداز (MAOI) یا تا ۱۴ روز پس از آن.

موارد احتیاط: آریتمی قلبی، نارسایی احتقانی قلب (CHF)، آنژین صدری، بیماری دریچه‌های قلب یا بلوک قلبی، اختلالات تنفسی، ‌الکسیم، ‌صرع و دیگر اختلالات تنشنجی، ‌درمان برنامه ریزی شده با شوک الکتریکی (ECT)، بیماری مانیک ـ دپرسیو، گلوکوم، پرکاری تیروئید یا مصرف داروهای مکمل تیروئید، دیابت نوع I و II، هیپرتروفی پروستات، انسداد فلجی روده یا احتباس ادرار، اختلال در عملکرد کلیوی یا کبدی، ‌بیماری پارکینسون و بیهوشی عمومی طی جراحی.


در صورت وجود اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی–عروقی، افزایش فشار کره چشم، گلوکوم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، نارسایی کبد و کلیه،اسکیزوفرنی، حملات تشنجی و احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود.


۱- از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف باید تدریجی و در طول یک دوره حداقل ۴ هفته ای انجام شود.

۲- در هفته‎ های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد.

۳- برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل ۶-۱ هفته وقت لازم است.

۴- به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یک نوبت آن در موقع خواب،‌ کفایت می کند.

۵- به بیمار باید یادآوری شود که در صورت بروز علائم ضد‎موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل ایجاد می شود.

۶- در صورت وجود سابقه مصرف مهارکننده‎ های آنزیم MAO، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف آمی تریپتیلین را آغاز کند.

۷- در صورت ضرورت مصرف داروی مهارکننده مونوآمین اکسیداز باید حداقل یک هفته بین قطع مصرف این دارو و شروع داروی جدید فاصله زمانی ایجاد شود.

۸- این دارو با ایجاد خواب‎آلودگی، ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تأثیر بگذارد.

۹- به دلیل بروز منگی و سرگیجه هنگام برخاستن از حالت خوابیده و نشسته باید احتیاط نمود.

۱۰- با مصرف این دارو، خشکی د‌هان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از ۲ هفته، باید به پزشک مراجعه شود.


سایر اطلاعات

ملاحظات اختصاصی

علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی ضد افسردگیهای سه حلقه‌ای، ‌باید به موارد زیر نیز توجه شود:

این دارو را می‌ توان برای پیشگیری از سردردهای میگرنی و خوشه‌ای، ‌سکسکه مداوم و نورالژی پس از آلودگی با هرپس مصرف کرد.

میزان بروز رخوت با مصرف آمی تریپتیلین زیاد است، ولی معمولاً طی چند هفته به این اثر تحمل ایجاد می‌ شود.

مقدار مصرف روزانه دارو را می‌ توان به طور کامل هنگام خواب مصرف کرد تا از اثر رخوت زای شدید آن در طول روز جلوگیری شود.

مصرف تزریقی دارو باید هر چه سریعتر به مصرف خوراکی تبدیل شود.

با تزریق عضلانی دارو ممکن است شروع اثر سریعتر از مصرف خوراکی باشد.

مصرف آمی تریپتیلین نباید به طور ناگهانی قطع شود.

مصرف این دارو باید حداقل ۴۸ ساعت قبل از اعمال جراحی قطع گردد.

ممکن است اثرات درمانی دارو تا ۶ هفته بروز نکند.

نکات قابل توصیه به بیمار

دارو را دقیقاً به مقدار تجویز شده مصرف کنید و هرگز به علت فراموش کردن یک نوبت مصرف ، ‌مقدار مصرف بعدی را دو برابر نکنید.

برای جلوگیری از اثر رخوت زای شدید در روز، مقدار مصرف روزانه دارو را می‌ توان قبل از خواب یک جا مصرف کرد. همچنین، برای جلوگیری از حالت منگی در صبح روز بعد، می‌ توان این نوبت مصرف را به اوایل غروب انتقال داد.

بروز کامل اثرات درمانی دارو ممکن است چهار هفته طول بکشد.

دارو ممکن است باعث خواب آلودگی یا سرگیجه شدید شود. در این صورت تا زمان شناخت کامل اثرات دارو، از انجام فعالیتهای خطرناک ‌ که نیاز به هوشیاری کامل دارند، پرهیز کنید.

برای کاهش ناراحتیهای گوارشی، ‌دارو را همراه با غذا یا شیر مصرف کنید و برای کاهش خشکی دهان از آدامس، آب نبات یا یخ استفاده نمایید. دندانها و دهانتان را تمیز نگه دارید.

بعد از مصرف اولین قرصها، ‌به مدت ۳۰ دقیقه دراز بکشید و بعد آهسته بلند شوید تا از بروز سرگیجه و غش جلوگیری شود.

در صورت بروز عوارض مزاحم یا غیر عادی، ‌بخصوص کانفوزیون، اختلالات حرکتی، ‌ضربان سریع قلب، سرگیجه، غش یا بروز مشکل در ادرار کردن، فوراً به پزشک گزارش دهید.

مصرف در سالمندان: بیماران سالمند ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به عوارض قلبی و عوارض خواب آوری باشند.

مصرف در کودکان: مصرف دارو برای کودکان کوچکتر از ۱۲ سال توصیه نمی‌ شود.

مصرف در شیردهی: آمی تریپتیلین با غلظتی معادل غلظت سرمی مادر یا بیش از آن در شیر مادر ترشح می‌ شود. تقریباً یک درصد داروی مصرف شده، در سرم شیرخوار یافت می‌ شود. منافع دارو در برابر مضرات آن باید سنجیده شود.

 

 


 این مطلب جهت افزایش آگاهی شماست و جایگزین مراجعه به پزشک نمی باشد . تجویز و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج است . سایت سلامت زنان هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خودسرانه دارو و عوارض احتمالی آن ندارد.


منبع : سازمان غذا و دارو

وب سایت دارونما darunama.com


مطالب مرتبط :


نظر بدید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری